اوضاع اداری و همسایگان ایران در زمان هخامنشیان

داریوش پس از قتل گئومات ، سه سال با مخالفانش جنگید تا توانست همه ی آنها را به اطاعت خود در آورد و در کتیبه ی بیستون که در 20 کیلومتری مشرق کرمانشاه در    منطقه ی بیستون که از او به یادگار مانده چگونگی جنگ های خود و طرز مجازات دشمنان خود را شرح داده است. او پس از سر کوبی دشمنان کسانی را که در قتل گئومات و آرام کردن کشور کمک کرده بودند در راس امور قرار داد.

شهر بانها در حقیقت استاندار منطقه بودند که یک فرمانده نظامی و یک کارمند نیز آنرا کمک می کردند داریوش برای جابجایی نامه ها و پیام از چاپار و چاپارخانه  استفاده می کرد چاپار قاصد بود که با استفاده از اسب های تندرو پیام هاو نامه ها را از جایی به جای دیگری می برد و چاپار خانه ها محل هایی بودند که در آنجا چاپار ها، اسب های تازه نفس و غذا دریافت می کردند . البته چاپار ها نقش مامور مخفی و جاسوس داریوش را نیز داشتند و اخبار پنهانی را به اطلاع شاه می رساندند.

پایتخت تابستانی هخامنشیان هگمتانه بود  که به آن اکباتان می گفتند. پایتخت زمستانی آنها شهر شوش بود و معروفترین پایتخت آنها تخت جمشید پایتخت بهاری بود که جشن عید نوروز با شکوه خاصی برگزار می گردید و اقوام مختلف با هدایای خود در این  جشن شرکت می کردند.

نمونه ای از سرستون های تخت جمشید

نقش نمایندگان ملل تابعه با هدایایی در تخت جمشید

به دستور داریوش در کنار شهر پارسه بنایی عظیم ساخته شد که تخت جمشید نام گرفت پس از داریوش جانشین او از جمله خشایارشا نیز به تکمیل آن پرداختند. تخت جمشید معروفترین پایتخت هخامنشیان شامل مجموعه ای از کاخ های عظیم بود که هنوز      ویرانه های آن باقی است.

پادشاهان هخامنشی دستور داده بودند برای آن ها مقبره هایی در دل سنگ به وجود آورند.

یونان

یونان از گذشته های دور همسایه مهم ایران بوده است. دو شهر اسپارت و آتن از شهرهای مشهور یونان بودند. اسپارت مردمی جنگجو داشت و پادشاهی مستبد بر آنها حکومت می کرد ولی مردم آتن حاکم شهر را از میان خود و از طریق انتخابات تعیین می کردند و بیشتر دریا نورد و بازرگان بودند و به علم و دانش علاقمند بودند سقراط ، افلاطون و ارسطو سه دانشمند بزرگ یونانی در آتن بودند. جنگ های ایرانیان و یونانی ها در زمان هخامنشیان بسیار اتفاق افتاد که گاه ایرانیان و گاه یونانی ها پیروز بودند.

سقراط                      افلاطون                    ارسطو