در
حکومت هخامنشی هیچ کسی حق نداشت در امور کشور دخالت
کند زیرا همه ی کارها در دست پادشاه بود و قدرت بی
اندازه ی پادشاه ، شاهزادگان را به فکر کسب قدرت می
انداخت و شاه نیز در فکر قتل شاهزادگان بر آمد در
نتیجه به دلیل قدرت طلبی، کشتار در بار زیاد
می شد و طولی نکشید که شاهان هخامنشی افرادی نالایق و
ضعیف شدند و شهربان ها از آنها اطاعت نمی کردند
و به میل خود بر مردم ستم می کردند در نتیجه سرزمین
هایی مثل مصر – بابل و یونان از مجموعه
ی هخامنشی جدا شد.
ظهور اسکندر :
در شمال
کشور یونان شخصی بنام اسکندر از مردم مقدونیه به قدرت
رسید. او که یک نظامی جاه طلب بود. از اختلاف یونانیها
استفاده کرد و آنجا را گرفت و دشمنی یونانی ها با
ایرانیان را بهانه قرار داد و با لشکر یونانی ها به
ایران حمله کرد و یونانی ها برای انتقام جویی و بدست
آوردن غنیمت او را همراهی کردند و هنگامی که ایران در
زمان داریوش سوم آخرین پادشاه هخامنشی در نهایت ضعف و
ناتوانی بود، به ایران حمله کرد و داریوش سوم شکست خورد
و اسکندر بجز ایران، مصر و قسمتی از آسیای مرکزی و
هندوستان را تصرف کرد ولی در بابل مریض و در گذشت.
پس از
مرگ اسکندر سردارانش قلمرو او را سه قسمت کردند ایران
– یونان و مصر که ایران سهم سلوکوس شد .
ایران
از مصر و یونان مهم تر بود چرا؟ به دو علت
1- بزرگتر و پر جمعیت تر
بود
2- میراث تمدن بزرگ
هخامنشیان را داشت
سلوکوس
و جانشینان او را سلوکیان می گویند ، سلوکیان در ایران
شهرهایی بنا کردند و عده ای یونانی را در آنها ساکن
نمودند .بیشتر این شهرها در مسیر جاده ابریشم بود .
داریوش
سوم برای فراهم آوردن سپاهی بزرگ بسوی شرق و خراسان
رفت ولی در نزدیکی دامغان دو تن از سرداران خیانتکار
او را کشتند و حکومت دویست و بیست ساله ی
هخامنشیان را به پایان رساندند . اسکندر در تخت جمشید
بدستور زن بدطینت خود تائیس، آن کاخ با شکوه را به آتش
کشید. و در بابل در سن 31 سالگی در اثر افراط در
شرابخواری با به عبارتی نوشیدن شراب زهرآلود تبی شدید
بر وی دست داد و در آنجا در گذشت. ایران سهم سلوکوس
نیکاتر شد - مصر به بطلمیوس رسید و در یونان آنتی گون
قدرت را بدست گرفت.
سلوکوس
شهر سلوکیه در کنار دجله بنا کرد و به همراه جانشینان
خود هشتاد سال در ایران فرهنگ یونانی یا هلنیسم را
رواج داد. و او را عامل بزرگ یونانی کردن مشرق زمین
می دانند. و یکی از شهرهای مهم آنها در ایران صد
دروازه یا هکاتم پولیس در جنوب غربی دامغان
فعلی بنا کرد ولی رفته رفته در شرق سلوکیان، پارت ها یا
اشکانیان و در مغرب آنها دولت جدید روم توانستند حکومت
آنها را محدود و آنها را از بین ببرند.