با روی کار آمدن یزید چهار نفر از بیعت با او سر باز زدند که مهم ترین آنها حسین بن علی (ع) بود سه نفر دیگر عبدالله بن عمر – عبد الرحمن بن ابیکر و عبد الله بن زبیر بودند. نهایتا حسین بن علی (ع) که عازم کوفه بود در دشت کربلا مرگ با شرافت را به زندگانی به ذلت  ترجیح داد و با 72 تن از فرزندان و نزدیکانش به شهادت رسید.

دهم محرم سال 61 هجری مطابق 10 اکتبر 680 میلادی و 18 مهر 60 خورشیدی بوده است.

پس از مرگ یزید پسرش معاویه دوم به خلافت رسید ولی بعد از 40 روز درگذشت معاویه و یزید و معاویه بن یزید را سه خلیفه ی اول بنی امیه و بنی سفیان     می گویند در نهایت یکی از بزرگان بنی امیه که مروان ابن حکم نام داشت به سال 64 هجری قمری به خلافت رسید و از این پس به خلافای اموی آل مروان می گویند. که از سال 64 تا 132 هجری خلافت کردند - قیام مختار به سال 66 هجری در زمان عبدالملک بن مروان اتفاق افتاده است. عبدالملک بن مروان پس از معاویه بزرگترین خلیفه بنی امیه است.

حجاج ابن یوسف که در بی رحمی و آدم کشی نمونه ای از انسان های شقی است، از مأموران عبدالملک بود. او ایرانیان مسلمان را بر خلاف دستور اسلام که جزیه برای کفار است، وادار به پرداختن جزیه کرده بود. تا زمان عبدالملک مسکوکات (سکه ها) که رومی و ایرانی بودند به مسکوکات عربی و اسلامی تبدیل کرد.و خط کتابت نامه ها به خط و زبان عربی تغییر کرد - عمر بن عبدالعزیز که نسب او از طرف مادر به عمر بن الخطاب می رسد نیکو کارترین و بهترین خلیفه ی بنی امیه بود و عمر ثانی شهرت داشت. لعنت زشتی  را که معاویه  در دشنام و لعن علی گذاشته بود منسوخ کرد و باغ فدک در مدینه که حق فاطمه و فرزندان او بود به اولاد علی باز گرداند و سر انجام مروانیان او را مسموم کردند و در سال 101 در گذشت. مروان بن محمد آخرین خلیفه اموی را به جهت اینکه قوی و پرطاقت بود مروان حمار می گفتند و بیشتر عمر خود را در حکومت ارمنستان و آذربایجان گذرانده و به جای دمشق، شهر حران را پایتخت خود قرار داد و پس از جنگ با ابومسلم به سال 132 در هنگام فرار در بوحیر مصر کشته شد .