تصویر یک سرباز
دوره ی شاه عباس صفوی. به وسایل رزم این سرباز توجه کنید
آنتونی شرلی کسی که به همراه برادرش رابرت شرلی برای شاه
عباس در اصفهان توپ و تفنگ ساختند
تصویر شاه عباس
اول (کبیر) قدرتمندترین پادشاه صفوی
شاه عباس
پنجمین و مشهورترین شاه صفوی است. بطوریکه سلسله صفوی توسط شاه
اسماعیل تأسیس شد، شاه تهماسب آن را ثبت نمود و شاه عباس آن
را قدرتمند ساخت. او در ابتدا قزلباشهای سرکش را سرکوب کرد و از
همان گروه، نیروی جدیدی بوجود آورد که بوسیله این نیرو
مخالفان خود راسرکوب و قدرت خود را محکم کرد و اداره ی امور را
در دست گرفت. با فریب عثمانی ها ابتدا غرب و شمال غربی ایران
را به آنان واگذار کرد، زیرا می خواست با خیال راحت به جنگ
ازبکان برود و بدین ترتیب توانست ازبکان را شکست دهد و با کمک
انگلیسی ها به ساختن توپ و تفنگ پرداخت و سپس جنگ با عثمانی را
آغاز کرد. یکی از وقایع مهم زمان شاه عباس جنگ با استعمارگران
پرتغالی است. چون آنها جزایر جنوبی خلیج فارس و بندر گمبرون را
تصرف کرده بود. علت همکاری انگلیسی ها با شاه عباس درا اخراج
پرتغالی ها از خلیج فارس دو علت داشت اولاً انگلیسی ها با پرتغالی ها در تجارت رقابت داشتند و ثانیاً شاه عباس آنان را
تهدید کرده بود که اگر با پرتغالی ها وارد جنگ نشوید حق تجارت
با ایران را نخواهید داشت و بدین ترتیب پرتغالی ها شکست خوردند
و از خلیج فارس بیرون رفتند. ولی پس از شاه عباس افرادی
ضعیف و نالایق بر تخت نشستند و در زمان آنها قدرت صفویان کم شد
و سرانجام به سقوط کامل این سلسله انجامید. در زمان شاه سلطان
حسین که آخرین پادشاه صفوی است افغانها دست به شورش زدند علت
شورش افغانها این بود که در اواخر حکومت صفوی گرگین خان حاکم
قندهار شروع به ظلم و ستم به افغانها نمود. به دنبال آن گروهی
برای عرض شکایات به اصفهان آمدند، اما از آنجا که گرگین خان با درباریان همدست بود، شکایات آنان به نتیجه نرسید. به همین جهت
افغانها به رهبری محمود از راه کویر به سوی اصفهان حرکت کردند
و چند ماه اصفهان در محاصره آنها بود نهایتاً با تسلیم شدن
سلطان حسین اصفهان و حکومت صفویان بدست افغانها افتاد. در دوره
صفوی کشورهای اروپایی خواهان برقرار ی رابطه با ایران بودند
به دو علت:
1- به دلیل جنگهای آن کشورها
با دولت عثمانی
2- رقابت تجاری، سیاسی و نظامی
کشورهای اروپایی با یکدیگر.
بنیان نیروی نظامی صفویان را جنگ
جویان قزلباش تشکیل می دادند. در دوره صفوی تجارت رونق یافت
زیرا راه ها و کاروانسراها احداث شدند.
امنیت بر
قرار شد و واحدهای اندازه گیری وزن و پول در سراسر کشور یکسان
شدند. مهم ترین صادرات ایران ابریشم، گلاب، قالی، و خشکبار
بود و مهم ترین کارخانه های ایران در اصفهان کارخانه توپ سازی و
ابریشم بافی بود.
سی و سه پل
یا پل الله وردی خان
عالی قاپو کاخ شاه عباس صفوی در
اصفهان
در رأس حکومت
صفوی، پادشاه قرار داشت. بعد از پادشاه صدر اعظم بود که اعتماد الدوله نامیده می شد. فرماندهان نظامی نیز از مقامات
مهم بودند که مستقیماً از پادشاه دستور می گرفتند. ولی در اواخر
دوره صفوی آنان نیز به جمع آوری مال و کسب قدرت و راحت طلبی
روی آوردند، حکومت ایران ناتوان شد و به همین دلیل نتوانست
در مقابل افغانها مقاومت کند و در دوره ی صفوی، تجارت خارجی
ایران بیشتر با کشور های چین و هند بود و کشورهای اروپایی
همچون اسپانیا، انگلیس، فرانسه و هلند با صفویان رابطه
برقرار کرده بودند.
پایتخت مهم
صفویان شهر اصفهان بود که هنوز بناهای بسیاری را از این دروه
به یادگار دارد.
شاه صفی
ششمین پادشاه صفوی
شاه
سلطان حسین آخرین پادشاه صفی
شاه
عباس کبیر یا اول در هنگامی که بر تخت نشست 17
ساله بود. و مرشد قلیخان استاجلو از سران قزلباش به دلخواه خویش رفتار می نمود و علی قلی خان رئیس ایل
شاملو نیز در خراسان ادعای پادشاهی داشت که در جنگ با
ازبکان کشته شد و شاه عباس، مرشد قلیخان را در اردوگاه
شاهرود به قتل رساند و تا حدودی از سران قزلباش راحت
شد و برای صلح با عثمانی ها نوه ی خود و پسر حمزه
میرزا را نزد سلطان مراد ثالث عثمانی فرستاد و لعن به
سه خلیفه اول را که در ایران معمول شده بود ممنوع کرد.
در
سال 1007 هجری آنتولی شرلی و رابرت شرلی با بیست
و شش نفر از جانب ارل اسکی برای شاه ایران پیغام آورده
بود، که از یک طرف شاه را به انعقاد پیمان دوستی با دوَل
اروپا علیه عثمانی ها تحریک می نمود و از طرف دیگر
ارتباط بازرگانی میان انگلیس و ایران را بر قرار
نمایند. پسر رابرت شرلی قشون جدید شاه عباس را سرو
سامان داد و سه سپاه هر کدام دوازده هزار تن را
منظم کرد. سپاه اول قوللر یا بندگان که سواره نظام و مسلح
به شمشیر و نیزه بودند و اکثراً از نژاد قفقازی بودند. سپاه دوم پیاده نظام که منحصراً از نژاد ایرانی و از
میان دهقانان قوی هیکل استخدام شده بودند و سپاه سوم
یا توپچی ها همه تعلیم دیده رابرت شرلی بوده و
از دولت جیره و مواجب می گرفتند و فرماندهی کل آنها با
الله وردیخان بود.
تفنگ های مورد استفاده در دوره ی صفوی
و
البته یک ارتش مرکب از عشایر موسوم به شاهسون
(دوستداران شاه) که نه بواسطه ی قرابت طایفگی بلکه به
سبب محبت و علاقه به شاه مربوط می شدند و تشکیل پیاده نظامی که تا درجه ای به ارتش
ینی چری عثمانی شباهت داشت، ایجاد شد.
در
سال 1031 با اتحاد قوای ایرانی و انگلیسی قلعه هرمز
به محاصره در آمد و بعد از دو ماه این قلعه فتح شد و
پایگاههای پرتغالی ها پس از 155 سال یعنی از زمان شاه
اسماعیل بدست آنها افتاده بود به ایران بازگردانده شد.
شاه
عباس در شب 24 جمادی الاول سال 1038 در شهر اشرف یا
بهشهر مازندران فعلی بر اثر تب جنگلی در گذشت و جسد او
را بنا به وصیت او به کربلا انتقال می دادند که به شهر
کاشان رسید و چون امکان حمل جنازه نبود او را در
امامزاده حبیب بن موسی کاظم در داخل بازار فعلی کاشان
دفن کردند. او هنگام مرگ 60 ساله بود. شاه عباس در
سال 1000 هجری پایتخت ایران را از قزوین به اصفهان
منتقل کرد و به ساختن عمارات عالیه مانند عالی قاپو و
میدان بزرگ نقش جهان و مسجد شاه و باغهای دلگشا اقدام
کرد و 999 کاروانسرا در سراسر ایران بخصوص در مسیر
کربلا و مشهد ساخت و در سال 1028 امامقلی خان را مأمور
کرد که با ایجاد تونلی در کوهرنگ آب کاروان را به
زاینده رود سرازیر کند. اما بر اثر فقدان و سایل فنی
موفق به این کار نشد. در زمان او اصفهان سی و هشت
کیلومتر محیط داشت ششصد هزار تن جمعیت داشت و پول واحد
ایران عباس نام گرفت که دارای یک مثقال نقره برابر 6/4
گرم بود.