سخنرانی امام خمینی در عاشورای سال 42 در مدرسه ی فیضیه ی قم
صحنه
ای از جنایات شاه در فیضیه
با تحریم همه
پرسی توسط امام خمینی (ره) شاه تصمیم گرفت به قم مسافرت کند و
با بهره برداری از استقبالی که تصور می کرد از وی به عمل خواهد آمد، توجه مردم را به خود جلب کند. اما امام خمینی اعلامیه ای دادند و مردم را به ماندن در خانه ها فرا خواندند
و استقبالی از شاه نشد و در 6 بهمن 1341 این همه پرسی انجام شد
و رژیم شاه اعلام کرد که اکثریت رأی دهندگان با این اصول
موافق هستند، لذا امام خمینی به منظور متوجه ساختن مردم به
عواقب همه پرسی در ماه رمضان آن سال نماز جماعت و تبلیغ را در
سراسر کشور تعطیل کردند و این حرکت رژیم را به وحشت انداخت و
شاه دنبال فرصتی می گشت تا تهاجمی علیه روحانیون آغاز کند. صبح
روز دوم فروردین 1342 که مردم به مناسبت سالگرد شهادت
امام صادق (ع) در منزل امام خمینی در قم گرد آمده بودند،
مأموران حکومتی می خواستند مجلس را به هم بزنند ولی موفق نشدند
ولی در عوض بعد از ظهر آن روز بدعوت آیت الله گلپایگانی مجلس
سوگواری امام صادق در مدرسه فیضیه منعقد شده بود. مأموران وارد
مدرسه شدند و کشتار وحشیانه ای را به راه انداختند. پس از کشتار
فیضیه امام خمینی سکوت در برابر رژیم را حرام دانستند و اظهار
حقایق را واجب دانستند و خود امام در این سه مسئله، دولت اسدالله علم را باز خواست (استیضاح) نمودند.
1- حمله مأموران دولتی به مردم
در بازار تهران
2- برگزاری همه پرسی معلوم الحال
3- حمله به مدرسه فیضیه در قم
عاشورای
سال 42 و اقدامات ساواک:
با فرار رسیدن
ماه محرم سال 1342 امام خمینی به سخنرانان مذهبی تأکید کردند
که سکوت در مقابل رژیم شاه را بشکنند. اما ساواک که همان سازمان
اطلاعات و امنیت کشور بود با احضار سخنرانان مذهبی این سه شرط
را برای آنها گذاشتند:
1- علیه شخص اول مملکت یعنی شاه
سخنی نگویند
2- علیه اسرائیل مطالبی نگویند
3- مرتب به گوش مردم نخوانند که
اسلام در خطر است
روز عاشورا مردم
تهران به طرف دانشگاه حرکت کردند و تا مقابل کاخ مرمر پیش
رفتند و شعار مرگ بر دیکتاتور دادند و در شهر قم، مردم شهرهای
مختلف برای زیارت و شنیدن سخنان امام خمینی در مدرسه فیضیه و
صحن های حضرت معصومیه (س) اجتماع کردند و با وجود مخالفتهای
رژیم امام خمینی با قاطعیت تمام از میان انبوه جمعیت عبور
کردند و در یک سخنرانی تاریخی علیه اقدامات شاه و وابستگی آن
به بیگانگان سخن گفتند.
سخنرانی امام خمینی در میان مردم قم در مدرسه ی فیضیه عاشورای
1342
سخنرانی کوبنده
امام در روز عاشورا سبب شد مأموران شاه ساعت 3 بعد از نیمه شب
پانزدهم خرداد وارد خانه امام شدند و پس از دستگیری، ایشان را
به تهران منتقل کردند. وقتی خبر دستگیری امام به تهران رسید
مردم این شهر با شعار خمینی را آزاد کنید واکنشی نشان دادند
ولی فجیع ترین جنایت رژیم در روز پانزدهم خرداد قتل عام کفن
پوشان ورامین بود که در این روز از ورامین به سوی تهران حرکت
کرده و خواهان آزادی امام خمینی بودند. پس از ده ماه و سه روز
امام خمینی در فروردین ماه 1343 شمسی به قم بازگشتند. چند ماه
پس از آزادی امام در مهر ماه 43 خبر یک خیانت که همان تصویب
لایحه مصونیت قضایی آمریکاییان در ایران (کاپیتولاسیون) که
توسط حسنعلی منصور نخست وزیر وقت به مجلس برده شده بود منتشر
شد. امام خمینی در چهارم آبان در یک سخنرانی بیدار کننده ضمن
اعتراض شدید به نمایندگان مجلس، هیئت دولت و حتی شخص شاه، برای
قبول و تصویب چنین خیانت نامه ای حملات شدیدی نیز به آمریکا
کردند که تا آن زمان بی سابقه بود. به دنبال این بیانات شب
سیزدهم آبان ماه سال 1343 مأموران دولتی شبانه به منزل امام
رفتند و ایشان را دستگیر و یکسره به فرودگاه تهران منتقل کردند.
با هواپیما به ترکیه فرستادند و مدتی بعد، از ترکیه به شهر نجف
عراق رفتند و تا آستانه پیروزی انقلاب در این شهر بودند.
در سال
1340 قراردادی بین المللی در وین پایتخت اتریش به
تصویب رسید که بسیاری از کشورها آن را امضاء کردند.
طبق این قرارداد، مأموران سیاسی یک کشور در خاک کشور
دیگر از مصونیت قضایی بر خوردار بودند. یعنی اگر مرتکب
جرمی می شدند آن کشور نمی توانست آنها را محاکمه کند،
بلکه می بایست در کشور خودشان محاکمه می شدند
آمریکاییان می خواستند این قانون شامل حال نظامیان
آمریکایی که در ایران بودند نیز بشود. با توجه به این
که در آن زمان چند هزار آمریکایی در ایران ساکن بودند
و بعضی از آنها رفتار مناسبی نیز با مردم نداشتند،
این تصمیم به معنی توهین به ملت ایران بود.